Mar
13
Stjórnsýsla ríkisins hefur hvorki haft næga getu til að spyrna við fótum fyrir hrun né virka sem skyldi í kjölfar þess. Nú 5 mánuðum síðar bíða heimilin og fyrirtækin í landinu enn eftir lausnum á sínum brýnasta vanda. Skortinn á viðbragðsflýti innan kerfisins má rekja til aðgerða- og afskiptaleysisstefnu Sjálfstæðisflokksins sem hefur um árabil lamað ákvarðanagetu stjórnsýslunnar. Kjörorðið “báknið burt” fól í sér kerfisbundna atlögu að stjórnsýslu landsins meðan þáttur ráðgjafafyrirtækja á markaði og einstakra sérfræðinga hliðhollum ráðamönnum margfaldaðist. Lokun Þjóðhagsstofnunar er dæmi um aðgerð sem hefur stórlega veikt íslenska stjórnsýslu.
Á meðan fyrirtæki lokast, atvinnulausum fjölgar og gjaldþrota fjölskyldur missa heimili sín, skjóta hugmyndir að lausnum upp kollinum á loforðamarkaði stjórnmálaflokka í aðdraganda kosninga. En þar sem hver flokkur hefur sinn reiknimeistara, virðist umræða um raunhæfar lausnir vera pólitískur leikaraskapur og skylmingar um vafasamar forsendur, réttmæti útreikninga og þar með gæði upplýsinga. Slík umræða er því aðeins blekkingarleikur og málþóf stjórnmálamanna sem kjósa að láta umræðuna snúast um pólitíkina sjálfa en ekki hag heimila og fyrirtækja í landinu.
Núna höfum við ekki efni á slíkum leikaraskap. Við þurfum trúverðug stjórnmál og stjórnmálamenn sem kunna og vilja leggja nótt við dag við raunhæfar lausnir.
Trúverðug pólitík þarf öfluga stjórnsýslu með getu til að framkvæma sjálfstætt mat á aðstæðum byggðu á óháðri greiningu gagna og þar með burði til að veita góðar upplýsingar. Góðar upplýsingar eru súrefið í stjórnsýslunni. Þess vegna þarf þjóðin nýja þjóðhagsstofnun sem heyri beint undir Alþingi. Þannig má efla eftirlitshlutverk þingsins og hefja löngu tímabæran aðskilnað auðvalds og ríkisvalds í þágu almannahagsmuna. Hrun fjármálakerfisins hefur leitt í ljós knýjandi þörf fyrir gagngerar stjórnsýslu- og stjórnkerfisumbætur á Íslandi.
Athugasemdir
Leave a Reply
RSS
